البته درضمن بعضى معالجات دارويى را - كه برحسب موقعيت و وضعيت بيمار كم‌وبيش فرق مىكند - نيز بايد دربارهء او اعمال داشت . اگر در نظر آوريم كه كمبود ويتامين « ث » يكى از علل استعداد بدن براى بروز بيمارىهاى عفونى است ، خوردن مقدار نسبتا زيادى آب‌ليمو ، نارنج و آب سبزىهاى خام و مشاهده بهبود محسوس حال بيمار بر اثر اين رژيم ما را متعجب نمىكند و عقيدهء پيروان طبيعت نيز از همين‌جا ناشى شده است كه مىگويند به كار بردن اين‌ها بهتر از آنتىبيوتيك‌هاى دارويى است . البته شكى نيست كه آنتىبيوتيك‌ها به واسطهء خاصيت باكتريوستاتيك كه دارند مانع از تكثير و رشد ميكروب‌ها شده و به بدن مجال مىدهند كه آن‌ها را معدوم كند ولى در همين مثالى كه ما ذكر كرديم ، علت بروز اختلالات گوناگون اين است كه ميكروب‌هايى كه معمولا در سطح پوست و مخاطهاى بدن به حال بىضرر موجودند بر اثر اشباع شدن بدن از قند - كه زير پوست و مخاط ذخيره مىشود و آن را به‌اصطلاح علمى استوكاژ لاكونر « 1 » گويند - اين ميكروب‌هاى بىآزار ، از يك طرف به واسطهء غذاهاى زياد كه در دسترس آن‌ها قرار گرفته و از طرف ديگر به سبب ضعف قوهء دفاعى بدن كه بر اثر كمبود ويتامين « ث » قوت گرفته است ، به جان سلول‌هاى بدن مىافتند و ناراحتىها و عوارضى ايجاد مىكنند . در اين صورت ، البته با آنتىبيوتيك‌ها مىتوان اين ميكروب‌ها را سركوب كرد ، ولى چون بدن همان بدن است ، چند روز بعد ، همان عوارض و اختلالات پيدا خواهد شد ، پس منطق عقل و علم حكم مىكند كه به معالجات زمينه‌اى بيشتر اهميت داده شود و كمبود ويتامين‌ها و فرمان‌هاى بدن را با اجراى دستورهايى كه ذكر كرديم ، جبران كنند تا اصلا ، زمينه آماده براى هجوم ميكروب‌ها نباشد . مخصوصا با توجه به اينكه آنتىبيوتيك‌ها بسيار گران‌قيمت هستند و خود آن‌ها ضررهايى در بدن ايجاد مىكنند . اين مثال ساده ، در مورد بسيارى از بيمارىهاى سخت و خطرناك هم كم‌وبيش صدق مىكند ، منتها تبليغات قوى مؤسسات سازنده داروها در قرن بيستم ، به جايى رسيده است كه عامهء مردم را به خوردن داروهاى گوناگون عادت داده‌اند ، به‌طورىكه علاج منحصربه‌فرد هر

--> ( 1 ) . Stockage lacunaire